ஹலோ ஏசியா செய்திகள்

நீதித்துறை அமைப்பில், உயர் நீதிமன்றங்களின் (Supreme Courts அல்லது Appellate Courts) தீர்ப்புகள் பொதுவாக இறுதியானவை மற்றும் கீழமை நீதிமன்றங்களால் பின்பற்றப்பட வேண்டியவை. இருப்பினும், அரிதான சந்தர்ப்பங்களில், கீழமை நீதிமன்றங்கள் உயர் நீதிமன்றங்களின் தீர்ப்புகளை மறைமுகமாகவோ அல்லது நேரடியாகவோ எதிர்க்கும் நிகழ்வுகள் உலகளவில் நிகழ்ந்துள்ளன. இத்தகைய நிகழ்வுகள், நீதித்துறை அதிகார மோதல்கள் மற்றும் சட்டத்தின் விளக்கம் குறித்த பதற்றங்களை வெளிப்படுத்துகின்றன. கீழே சில உலகளாவிய உதாரணங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன:
- ஐக்கிய அமெரிக்கா: Brown v. Board of Education (1954) மற்றும் கீழமை நீதிமன்ற எதிர்ப்பு
- பின்னணி: 1954 இல், ஐக்கிய அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றம் Brown v. Board of Education வழக்கில், பொது பள்ளிகளில் இனப் பிரிவினையை அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்று தீர்ப்பளித்தது. இந்த தீர்ப்பு, இன ஒருங்கிணைப்பை கட்டாயமாக்கியது.
- கீழமை நீதிமன்ற எதிர்ப்பு: தெற்கு மாநிலங்களில் உள்ள பல மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் மற்றும் மாநில நீதிமன்றங்கள், இந்த தீர்ப்பை அமல்படுத்துவதில் தாமதம் செய்தன அல்லது மறைமுகமாக எதிர்த்தன. எடுத்துக்காட்டாக, ஆர்கன்சாஸ் மாநிலத்தில், மாநில அரசு மற்றும் உள்ளூர் நீதிமன்றங்கள், Brown தீர்ப்பை அமல்படுத்த மறுத்து, பள்ளி ஒருங்கிணைப்பை தடுத்தன. 1957 இல், ஆர்கன்சாஸ் மாநில ஆளுநர் ஆர்வல் ஃபாபஸ், உச்சநீதிமன்ற உத்தரவை மீறி, லிட்டில் ராக் பள்ளியில் மாணவர்களை ஒருங்கிணைப்பதை தடுக்க தேசிய பாதுகாப்பு படைகளைப் பயன்படுத்தினார். இதற்கு பதிலளிக்க, மத்திய அரசு தலையிட்டு, உச்சநீதிமன்ற உத்தரவை அமல்படுத்தியது.
- தாக்கம்: இந்த எதிர்ப்பு, நீதித்துறை அதிகார மோதலை வெளிப்படுத்தியது மற்றும் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளை அமல்படுத்துவதற்கு மத்திய அரசின் தலையீடு தேவைப்பட்டது.
- தென்னாப்பிரிக்கா: Constitutional Court vs. Lower Courts (1990கள்-2000கள்)
- பின்னணி: தென்னாப்பிரிக்காவின் அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம், அரசியலமைப்பு சார்ந்த வழக்குகளில் இறுதி அதிகாரமாக உள்ளது. 1990களில், அபார்தீட் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, பல மாநில நீதிமன்றங்கள், அரசியலமைப்பு நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளை விளக்குவதில் அல்லது அமல்படுத்துவதில் மாறுபட்ட அணுகுமுறைகளை எடுத்தன.
- எடுத்துக்காட்டு: S v. Makwanyane (1995) வழக்கில், அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் மரண தண்டனையை அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்று தீர்ப்பளித்தது. இருப்பினும், சில மாநில நீதிமன்றங்கள், இந்த தீர்ப்பை முழுமையாக அமல்படுத்துவதற்கு மறைமுக எதிர்ப்பு காட்டின, குறிப்பாக குற்றவியல் வழக்குகளில் மாற்று தண்டனைகளை விதிப்பதில் தாமதம் செய்தன.
- தாக்கம்: இந்த மோதல்கள், தென்னாப்பிரிக்காவின் நீதித்துறை அமைப்பில் புதிய அரசியலமைப்பு ஒழுங்கை ஏற்படுத்துவதற்கு ஏற்பட்ட சவால்களை வெளிப்படுத்தின.
- பாகிஸ்தான்: Supreme Court vs. Lower Courts (2007-2009)
- பின்னணி: 2007 இல், பாகிஸ்தான் உச்சநீதிமன்றம், அப்போதைய ஜனாதிபதி பர்வேஸ் முஷாரஃப் அரசியலமைப்பை மீறியதாக தீர்ப்பளித்தது. இதைத் தொடர்ந்து, முஷாரஃப் அவசரநிலையை அறிவித்து, உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளை பதவி நீக்கம் செய்தார்.
- கீழமை நீதிமன்ற எதிர்ப்பு: பல மாகாண உயர் நீதிமன்றங்கள், உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகளை ஆதரித்து, முஷாரஃபின் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக உத்தரவுகளை வழங்கின. எடுத்துக்காட்டாக, லாகூர் உயர் நீதிமன்றம், உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகளை மீண்டும் பதவியில் அமர்த்த வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டது, இது அரசியல் மற்றும் நீதித்துறை மோதல்களை தீவிரப்படுத்தியது.
- தாக்கம்: இந்த எதிர்ப்பு, பாகிஸ்தானில் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்திற்கான போராட்டத்தை வெளிப்படுத்தியது மற்றும் உயர் மற்றும் கீழமை நீதிமன்றங்களுக்கு இடையேயான பதற்றத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது.
இந்த உதாரணங்கள், கீழமை நீதிமன்றங்கள் உயர் நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை நேரடியாக மறுக்காவிட்டாலும், அவற்றை அமல்படுத்துவதில் தாமதம் செய்யவோ, மறைமுகமாக எதிர்க்கவோ, அல்லது மாறுபட்ட விளக்கங்களை வழங்கவோ செய்யும் அரிய நிகழ்வுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. இவை பெரும்பாலும் அரசியல், சமூக, அல்லது சட்டரீதியான பதற்றங்களால் தூண்டப்படுகின்றன.
இந்தியாவில் சமீபத்திய நிகழ்வு: தமிழ்நாடு துணைவேந்தர் நியமன வழக்கு
பின்னணி
தமிழ்நாடு சட்டமன்றம், மாநிலத்தில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்களின் துணைவேந்தர்களை நியமிக்கும் அதிகாரத்தை ஆளுநரிடமிருந்து (புரவலராக) மாநில அரசுக்கு மாற்றுவதற்காக 10 திருத்தச் சட்டங்களை நிறைவேற்றியது. இந்த மசோதாக்கள், ஆளுநர் ஆர்.என். ரவி அவைகளுக்கு ஒப்புதல் அளிக்க மறுத்ததால், நீண்ட காலம் தாமதிக்கப்பட்டன. இதைத் தொடர்ந்து, தமிழ்நாடு அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்தது. 2025 ஏப்ரல் 8 அன்று, உச்சநீதிமன்றம், ஆளுநருக்கு “பாக்கெட் வீட்டோ” (மறைமுகமாக மசோதாவை நிராகரிக்கும்) அதிகாரம் இல்லை என்று தீர்ப்பளித்து, மசோதாக்கள் ஒப்புதல் பெற்றதாக கருதப்பட வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டது. இதனால், மசோதாக்கள் சட்டங்களாக மாறின.
சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் இடைக்கால தடை
2025 மே 12 அன்று, திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞரும், பாரதிய ஜனதா கட்சி (பிஜேபி) உறுப்பினருமான கே. வெங்கடாசலபதி, இந்த 10 திருத்தச் சட்டங்களின் அரசியலமைப்பு செல்லுபடியை பொது நல மனு (PIL) மூலம் சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் சவால் செய்தார். இந்தச் சட்டங்கள், பல்கலைக்கழக மானியக் குழு (UGC) விதிமுறைகள் 2018, பிரிவு 7.3 உடன் முரண்படுவதாகவும், துணைவேந்தர் நியமனத்தில் ஆளுநரின் பங்கை அரசியல் தலையீடு இல்லாமல் வைத்திருக்க வேண்டும் என்றும் மனுதாரர் வாதிட்டார்.
2025 மே 21 அன்று, நீதிபதிகள் ஜி.ஆர். சுவாமிநாதன் மற்றும் வி. லட்சுமிநாராயணன் அடங்கிய விடுமுறைக் கால அமர்வு, இந்த 10 சட்டங்களின் செயல்பாட்டை இடைக்காலமாக தடை செய்து உத்தரவிட்டது. இந்த உத்தரவு, உச்சநீதிமன்றத்தின் ஏப்ரல் 8 தீர்ப்பை மறைமுகமாக சவால் செய்வதாக எதிர்க்கட்சியான திமுக குற்றம்சாட்டியது. மூத்த வழக்கறிஞர் பி. வில்சன், இந்த உத்தரவு உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை மறு ஆய்வு செய்வதற்கு ஒப்பானது என்று வாதிட்டார். மேலும், மாநில அரசு இந்த வழக்கை உச்சநீதிமன்றத்திற்கு மாற்றுவதற்கு மனு தாக்கல் செய்திருந்ததாகவும், விடுமுறைக் காலத்தில் இந்த வழக்கை அவசரமாக விசாரிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்றும் கூறினார்.
இருப்பினும், உயர் நீதிமன்ற அமர்வு, சட்டங்கள் “வெளிப்படையாக அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானவை” என்று கருதி, இடைக்கால தடை உத்தரவை வழங்கியது. UGC விதிமுறைகள், தேடல்-தேர்வு குழுவால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பெயர்களில் இருந்து ஆளுநரே துணைவேந்தரை நியமிக்க வேண்டும் என்று கூறுவதாகவும், மாநில அரசுக்கு இந்த அதிகாரத்தை வழங்குவது மத்திய சட்டத்துடன் முரண்படுவதாகவும் நீதிபதிகள் வாதிட்டனர்.
தமிழ்நாடு அரசின் பதில்
தமிழ்நாடு அரசு, இந்த இடைக்கால தடை உத்தரவை எதிர்த்து உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்ய முடிவு செய்தது. மே 26, 2025 அன்று, உச்சநீதிமன்றம், இந்த வழக்கை ஜூலை 29, 2025 அன்று விசாரிக்க ஒப்புக்கொண்டது. திமுகவைச் சேர்ந்தவர்கள், இந்த உயர் நீதிமன்ற உத்தரவை “அரசியல் உள்நோக்கம் கொண்டது” என்றும், “திட்டமிட்ட சதி” என்றும் விமர்சித்தனர். X இல் வெளியிடப்பட்ட பதிவுகளில், சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் இந்த உத்தரவு, உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புக்கு எதிராக இடைக்கால தடை விதிக்கப்பட்ட ஒரு “விந்தையான” நிகழ்வாக விவரிக்கப்பட்டது.
விளைவுகள்
இந்த வழக்கு, இந்தியாவில் மத்திய-மாநில உறவுகளில் உள்ள பதற்றங்களையும், நீதித்துறை அதிகார வரம்புகளில் உள்ள சிக்கல்களையும் வெளிப்படுத்துகிறது. சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தின் இடைக்கால தடை, உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை நேரடியாக மறுக்காவிட்டாலும், அதன் அமலாக்கத்தை தாமதப்படுத்தியது, இது நீதித்துறை அமைப்பில் ஒரு அரிய மோதலை உருவாக்கியது. இது, மாநில அரசுக்கும் ஆளுநருக்கும் இடையேயான நீண்டகால மோதலையும், கல்வி நிறுவனங்களில் அரசியல் தலையீட்டு குற்றச்சாட்டுகளையும் மேலும் தீவிரப்படுத்தியது.
