Editor, Hello Asia News, Canada
மார்ச் 11, 2026:
இந்தியாவின் உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு வேதனையான காட்சி. லூதியானாவைச் சேர்ந்த ஒரு ஏழை ஆடை வியாபாரி — ராஜ்நீஷ் சித்து — தன் நாட்டின் உயரிய நீதிமன்றத்தில் நீதி தேடி வந்தார். அவரிடம் வழக்கறிஞர் இல்லை. சட்ட அறிவு இல்லை. ஆனால் ஒரு குடிமகனின் நேர்மையான அக்கறை இருந்தது. அதை வெளிப்படுத்த அவர் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) கருவிகளை பயன்படுத்தினார்.
படத்தில்: உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி சூர்யகாந்த்
அதற்காக அவர் பகிரங்கமாக அவமானப்படுத்தப்பட்டார்.
தலைமை நீதிபதி சூர்யகாந்த் அவர்கள் திறந்த நீதிமன்றத்தில் அவரை ஆங்கிலத் தேர்வு எழுத சவால் விட்டார். “30 சதவீதம் மதிப்பெண் வாங்கினால் நம்புவேன்” என்று கேலி செய்தார். லூதியானாவிலிருந்து நேரடியாக வந்ததை கிண்டல் செய்தார். “போய் இரண்டு மூன்று சுவட்டர் விற்று வா” என்று சொன்னார்.
இது நீதி வழங்கும் அரங்கு. இது அரசியல் நகைச்சுவை நிகழ்ச்சி அல்ல.
இந்தியாவில் நீதி யாருக்கு கிடைக்கிறது?
இந்திய அரசியலமைப்பின் 32வது சட்டப்பிரிவு ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் உச்சநீதிமன்றில் நேரடியாக மனு தாக்கல் செய்யும் உரிமை அளிக்கிறது. ஒவ்வொருவருக்கும் — படித்தவருக்கு மட்டுமல்ல, வியாபாரிக்கும், கூலியாளுக்கும், விவசாயிக்கும்.
வழக்கறிஞர் வைக்க பணம் இல்லாத ஒருவர் AI கருவியை பயன்படுத்தி தன் குறைகளை கூறுகிறார் என்றால் — அது தவறா? அது துணிச்சல். அது ஒரு குடிமகனின் அரசியலமைப்பு உரிமையை நிலைநாட்டும் போராட்டம். PM CARES நிதியில் பொது மக்களின் பணம் எப்படி செலவழிக்கப்படுகிறது என்று கேள்வி எழுப்பியது தவறா? அந்த கேள்வி ஆங்கிலத்தில் இல்லாவிட்டால் கேட்கும் தகுதியற்றதா?
இலவசங்கள் பற்றி ஒரு கண்ணாடி
தலைமை நீதிபதி சூர்யகாந்த் அவர்கள் இதற்கு முன்பு மாநில மற்றும் மத்திய அரசுகளின் இலவச திட்டங்களை — ஏழை மக்களுக்கான இலவச மின்சாரம், இலவச உணவு, மானிய வீட்டு வசதி — திட்டமிட்ட ரீதியில் கேள்வி கேட்டிருந்தார்.
ஆனால் ஒரு நிமிடம் நிறுத்துங்கள்.
உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ஒருவர் அரசு செலவில் பெறுவது என்ன?
பிரதான இடத்தில் மாளிகை போன்ற வீடு, 24 மணி நேரமும் ஆயுதம் தாங்கிய காவல், வீட்டு வேலையாட்கள், அதிகாரப்பூர்வ வாகனங்கள், இலவச விமான மற்றும் ரயில் பயணம், மின்சாரம் மற்றும் தொலைபேசி கட்டணங்கள், ஓய்வுக்குப் பின்னரும் வாழ்நாள் முழுவதும் ஓய்வூதியம் மற்றும் சலுகைகள்.
இதை என்னவென்று அழைப்பீர்கள்?
ஐந்து கிலோ விலையில்லா அரிசி பெறும் ஒரு தினக்கூலி தொழிலாளியை இலவசங்களை கொடுத்து கெடுக்கிறார்கள் என்று சொல்வதற்கு முன் மக்கள் வரிப் பணத்தில் ஐந்து நட்சத்திர வசதிகளில் வாழும் தங்களை போன்ற நீதிபதிகளையும் அரசு அதிகாரிகளையும் நினைக்க வேண்டாமா?
மற்றவர்களை திருத்துவதற்கு முன்பு, மாண்புமிகு நீதிபதி அவர்களே, ஒரு முறை உங்களை கண்ணாடியில் பாருங்கள்.
AI — குற்றமல்ல, அதுதான் எதிர்காலம்
உலகின் முன்னணி சட்ட நிறுவனங்கள் இன்று AI கருவிகளை வழக்கு தயாரிப்பில் பயன்படுத்துகின்றன. அமெரிக்கா, பிரிட்டன், சிங்கப்பூர் நீதிமன்றங்கள் AI உதவியுடன் தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஆவணங்களை ஆய்வு செய்கின்றன.
ஒரு வியாபாரி வழக்கறிஞர் கட்டணம் செலுத்த இயலாமல் AI பயன்படுத்தினால் அது நகைப்புக்கு உரியதா? அவரது வாதம் சட்டரீதியாக தவறெனில், அதன் காரணத்தால் நிராகரியுங்கள். ஆனால் அவர் AI பயன்படுத்தினார் என்பதற்காக அவரை மேடையில் நிறுத்தி அவமானப்படுத்துவது — இது நீதிமன்றமா இல்லையா? வலியோரை அவமானப்படுத்தி பார்ப்பதா நீதிபரிபாலனம் செய்யும் முறை.
Click the image to shop your favorite apparel from Crazy Gorilla.
நீதி அனைவருக்கும் சென்று சேரவேண்டும்
ராஜ்நீஷ் சித்து சட்ட மொழியில் தவறு செய்திருக்கலாம். ஆனால் அவரது உள்ளுணர்வு — பொதுப் பணம் எப்படி செலவழிக்கப்படுகிறது என்று ஒரு குடிமகன் கேள்வி கேட்கலாம் என்ற நம்பிக்கை — முற்றிலும் சரியானது.
அந்த நம்பிக்கை மரியாதைக்கு உரியது. கேலிக்கு அல்ல.
நீதிமன்றம் என்பது படித்தவர்களுக்கு மட்டும் உரியதல்ல. ஆங்கிலம் பேசுபவர்களுக்கு மட்டும் உரியதல்ல. அது 140 கோடி இந்தியர்களுக்கும் — குறிப்பாக வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டவர்களுக்கும் — திறந்திருக்க வேண்டும்.
அதுவே நமது அரசியலமைப்பின் அறம். அதுவே நீதியின் உண்மையான பொருள்.
அரசு பணத்துல வீடு, கார், வேலையாள், கரண்ட் எல்லாம் வாங்குற நீங்க — ஒரு ஏழை AI வச்சு பொதுநல வழக்கு (PIL) போட்டா என்ன தப்பு Mrrrr. சூர்யகாந்த்?
The Supreme Court conversation originally published in The Times of India. Dare you to score 30%